برنامه‌هاى آنها طبق دستورات اسلام باشد. يعنى نماز عشاء را ميخواندند و مى‌رفتند تا استراحت كنند. زيرا نبايد انسان بيدار بماند مگر براى چند چيز مثلًا مطالعه كند آنهم اگر انسان بتواند از اين طرف زودتر بخوابد و از آنطرف بيدار شود، بركتش خيلى بيشتر است. دستورات اسلام همه‌اش سازنده است اگر ما رعايت كنيم و عمل نمائيم. انسان تا خودش را اصلاح نكند و باطن را درست نكند و تا خانه دل را جارو نكند، نبايد انتظار داشته باشد كه اولياء الله و دوستان خدا مهمان دل او باشند. نبايد فكر كند كه بزرگان دين بر او عنايتى مى‌كنند. اگر مى‌خواهيد مهماندارى كنيد، از بزرگان دين مهماندارى كنيد، و اگر دوست داريد بر دلهاى شما عنايتى داشته باشند، بايد دل را پاك كرد و آن را تميز نمود و گرد و غبارها را از دل زدود تا مهبط اولياء الله شود و آنجاست كه انسان لياقت پيدا مى‌كند تا با حضرات ائمه در عالم معنا ارتباط پيدا كند.

مى‌گوئيم اى امام زمان (ع) يابن رسول‌الله چرا سراغ ما نمى‌آيى؟ دليلش اين است كه بايد ديد آيا قلب پاك است يا خير؟

ائمه ما خانواده كرمند و «وَ عادَتُكُمُ الْاحسانُ» [١] و لكن لياقت مى‌خواهد.

شيخ رازى در كتاب التقوى نوشته شنيدم از مرحوم بافقى كه يكى از علاقمندان الاسلام حاجى اشرفى بنا شد با جمعى به مشهد مشرف شوند وقتى براى خداحافظى به نزد ايشان آمدند حاجى اشرافى به او نامه‌اى داد و گفت: اين نامه را خدمت حضرت امام رضا (ع) برده و جواب آنرا

[١]- متفاتيح الجنان/ زيارت جامعه كبيره.