يا اباذَرْ! لَوْ انَّ النّاسَ كَلَّهُمْ اخَذُوا بِهذِهِ الْآيَةِ لَكَفَتُهُمْ وَ مَنْ يتَّقِ اللهَ يجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يرْزُقهُ مِنْ حَيْثُ لا يحْتَسِبُ وَ مَنْ يتَوَكَّلْ عَلَى اللهِ فَهُوَ حَسْبُهُ انَّ اللهَ بالِغُ امْرِهِ.

اى اباذر اگر مردم به آيه ﴿وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ﴾ [١] متمسك مى‌شدند، خداوند از هر جهت آنها را كفايت ميكرد.

مرحوم دهستانى در كتاب «الفرج بعد الشدّة» آثار و بركات اين آيه را بيان فرموده‌اند آيه عجيبى است هركه تقوا داشته باشد، روزى اش از جائى مى‌رسد كه گمان نميكند. اين آيه به انسان توكل‌ را مى‌آموزد. ﴿وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ﴾ [٢] هر كس توكلش بر خدا باشد، خدا او را بس است ادامه اين آيه اين است كه ﴿إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً﴾ [٣] نصاب هر چيزى به دست حضرت احديت است كه خداوند آن را به انسان مى‌رساند. لكن حضرت آخر آيه را نفرموده و شايد مراد حضرت از بيان قسمتى از آيه كل آيه بوده است. نقش بستن اين آيه در نگين انگشتر براى بعضى خصوصيات مثل حفظ و حفاظت مؤثر است.

[١]- طلاق/ ٢ و ٣.

[٢]- طلاق/ ٣.

[٣]- طلاق/ ٣.