پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٤٣
نيست دائماً مىسوزد و استراحت ندارد.
به نظر مىرسد شايد دليل اينكه سخنچين در آخرت استراحت ندارد اين باشد كه آنها با سخنچينى خود و به هم زدن رابطه بين مسلمانان براى آنها عذاب زندگى دائمى درست كردهاند و كارى كردهاند كه آنها تا ابد با هم بد باشند. بنابراين خداوند نيز در عوض براى او عذاب دائمى در نظر گرفته است.
يا اباذَرْ! مَنْ كانَ ذا وَجْهَيْنِ وَلسانَيْنِ فِى الدُّنْيا فَهُوَ ذُو لِسانَيْنِ فِى النّارِ. اى ابوذر! كسى كه در دنيا دو رو و دو زبان داشته باشد. زبان او پيش انسان با زبان او در پشت سر انسان فرق داد يعنى در جلو انسان اظهار محبت مىكند ولى در پشت سر خلاف آنرا مىگويد خداوند نيز او را در آتش جهنم با دو زبان قرار مىدهد.
خداوند دوست دارد كه در زندگى ظاهر و باطنمان يكى باشد چنانچه اين يك مسأله را در حق يكديگر رعايت كنيم جلو خيلى از مشكلات گرفته مىشود. شخصى آمد به خدمت يكى از بزرگان و گفت: فلان آقا در مورد شما چنين گفته است. آقا تا اين را شنيد به او گفت: تو چند تا خيانت كردى. گفت: چطور؟ فرمود: اولًا به او خيانت كردى به اينكه تو حرفى را نقل كردى كه او اگر خودش نزد من بود، نمىگفت و ثانياً به من هم خيانت كردى. گفت: به شما چرا؟ من كه به شما محبت دارم. فرمود: چه محبتى تو كه آمدى اين حرف را نقل كردى معلوم مىشود قصد جسارت داشتى و حاضر بودى بيائى اين حرف را بگوئى. او كه به شما نگفت بيائى اين حرف را به من بگوئى. چرا آمدى و گفتى، پس