پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٩٣
يا اباذَرْ! انَّ اوَّلَ شَىْءٍ يرْفَعُ مِنْ هذِهِ الْامَّةِ الْامانَةُ وَالْخُشُوعُ حَتّى لا يكادُ يرى خاشِعٌ.
اى اباذر! اولين چيزى كه از اين امّت برداشته مىشود، امانت و خشوع است.
طبق روايتى كه شيخ صدوق رَحمَهُالله نقل كرده، وقتى جبرئيل خدمت پيامبر ٦ رسيد، حضرت از ايشان پرسيدند كه آيا بعد از من به زمين خواهى آمد؟ و او عرض كرد: بلى، ده مرتبه ديگر به زمين مىآيم و لكن دست خالى برنمىگردم و يك چيزى از اين امت مىبرم يكى از آنها امانت و ديگرى خشوع است.
اين است كه امانتدارى ديگر اهميت ندارد و مردم نسبت به يكديگر و بزرگانشان و پروردگارشان بىاحترامى مىكنند. زيرا خشوع ندارند و طورى بىتوجه مىشوند كه مثل حيوانات مىشوند و حرمت و احترام در بين آنها معنا ندارد. امروزه قم مركز و عاصمه تشيع و ولايت و مركز عش آل محمد ٦ است «وَ مِنْها يفيضُ الْعِلْمُ الى سايِرِ الْبِلادِ» [١]د است و از اينجا علم به ساير كشورهاى جهان مىرسد. قم مركز ثقل علم است و جمعيتى از اهل علم و روحانيون در آن زندگى مىكنند و مشغول تحصيل علم هستند. لذا بايد از لحاظ برخورد اجتماعى و نگه داشتن احترامات نمونه باشد؛ مخصوصاً اهل علم بايد مواظب باشند تا مورد اشكال واقع نشوند كه چرا روى منبر سخن مىگوئيد و موعظه مىكنيد ولى خود
[١]- بحارالانوار، ج ٥٧، ٢١٣.