وَ ساعَةٌ يخْلُو فيها لِحاجَتِهِ مِنَ الحَلالِ مِنَ المَطْعَمِ وَ الْمَشْرَبِ. و ساعتى را هم براى حوائجش در نظر بگيرد، به فكر خود بوده و خوراك و پوشاك تهيه كند البته از راه حلال به دست آورد.

وَ عَلَى الْعاقِلِ انْ لا يكُونَ ظاعِناً إِلّا فى ثَلاثَ تَزَوَّدُ لِمَعادٍ اوْ مَرَمَّةٌ لِمَعاشِ اوْ لَذَّةٌ فى غَيْرِ مُحَرَّمٍ. بر عاقل است كه خود را جز در سه مورد به زحمت نياندازد: اول اينكه تلاش كند براى معاد خودش دوم آنكه معاش زندگى خود را ترميم كند و نواقص آنرا برطرف نمايد و سوم اينكه به دنبال لذايذى برود كه خداوند آنرا حلال كرده و دنبال حرام نرود.

خداوند آدميزاد را آفريده و از او خواسته سه كار را انجام دهد و از اين سه كار دوتايش از امور دنيوى است و يكى براى آخرت است و لكن انسان حاضر نيست اين يكى را هم دنبال كند از هر جهت دنيا را تأمين مى‌كنيم ولى براى آخرت قدمى برنمى‌داريم و حال آنكه «تَزِوَّدُ لِمَعادٍ» چقدر اهميت فراوان دارد. انسان وقتى از خواب لند مى‌شود، اولين برنامه‌ايكه خداوند براى او قرار داده، برنامه آخرتى است يعنى بايد وضو گرفت و نماز خواند و نماز خواندن. اولين كار عبادت خداست و از آن طرف هم پايان كار بعد از نماز عشاء، استراحت است و بعضى از علماء مراقبت مى‌كردند كه