جُفَاءً﴾ [١] آنگاه است كه در دل ديگران اثر نمى‌كند و زود از بين مى‌رود. خدا رحمت كند بزرگان قديم را چه منبرهايى داشته مانند مرحوم حاج شيخ محمد تقى اشراقى رَحمَهُ‌الله، مرحوم آقاى تربتى رَحمَهُ‌الله بزرگان و مراجع پاى منبر آنها مى‌نشستند و استفاده مى‌كردند. منبرهاى علمى استدلالى و منطقى. بنابراين اولًا سخنانتان براى رضاى خدا باشد و ثانياً منبرهاى پر محتوا برويد تا ديگران بهره‌مند شوند.

وَ مَنْ حَسِبَ كَلامَهُ مِنْ عَمَلِهِ قَلَّ كَلامُه الّا فيما يعنيهِ. يعنى هر كس سخن خود را از جمله عمل خود بداند در جائى سخن مى‌گويد كه بكار او آيد و از حرفهاى بيهود اجتناب مى‌كند.

١٠٧- صُحُف حضرت موسى‌

قُلْتُ يا رَسُولَ اللهِ فَما كانَتْ صُحُفُ مُوسى (ع) قالَ ٦ كانَتْ عَبِراً كُلَّها.

ابوذر مى‌گويد: عرض كردم يا رسول الله ٦ صحف حضرت موسى مشتمل بر چه مضامينى بوده است؟ فرمودند: تمام كتاب موسى مطالب عبرت‌آموز است كه در كتاب او آمده است.

[١]- رعد/ ١٧.