يا اباذَرْ! ما مِنْ صَباحٍ وَ لا رَواحٍ الّا وَ بُقاعُ الْارْضِ‌ ينادى بَعْضُها بَعْضاً يا جارَتى هَلْ مَرَّبِكَ ذاكِرُ اللهِ اوْ عَبْدٌ وَضَعَ جَبْهَتَهُ عَلَيْكَ ساجِداً لِلّهِ فَمِنْ قائِلَةٍ لا وَ مِنْ قائِلَةٍ نَعَمْ اهْتَزَّتْ وَ ابْتَهَجَتْ وَ تَرى أَنَّ لَهَا الْفَضْلُ عَلى جارَتِها.

اى اباذر! هيچ شب و روزى نيست كه بر زمينها بگذرد مگر آنكه زمينها با يكديگر سخن مى‌گويند كه چطور صبح كردى؟ آيا در روى تو كسى هست كه سر به سجده گذاشته باشد؟ يك دسته مى‌گويند: كسى بر روى ما ننشسته و عبادت نكرده و يك دسته مى‌گويند: بلى و به خود مى‌بالند كه چه فضيلتى بر همسايه‌هاى خود دارند.

عزيزان بعضى از زمينها هست كه افرادى كه در آنجا هستند، اصلًا خدا را نمى‌شناسند و اهل گناهند و دنبال لهو و لعب هستند؛ بعضى از زمينها هست كه شاهد عبادت و بندگى مؤمنين هستند و شما بدانيد به كارهاى ما رسيدگى مى‌كنند. بنابراين متوجه باشيد و تلاش كنيد جزء دسته‌اى باشيد كه در نزد خدا آبرو دارند و «بُقاعُ الْارْضِ» نسبت به اعمال نيك آنها شهادت مى‌دهند.

٥٨- از نعمتهاى الهى‌

يا اباذَرْ! انَّ اللهَ جَلَّ ثَنائَهُ لَمّا خَلَقَ الْارْضَ وَ خَلَقَ ما