پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٩٥
دارد مىآيد؛ بايد احترامش كنيد. ما اينطورى هستيم و اين گونه احترام مىكنيم تا او رد شود و بعد ما مىرويم. بهرحال اين دستورات مال ماست و دشمنان ما عمل ميكنند ولى خود ما عمل نمىكنيم.
خدا حاج انصارى واعظ را رحمت كند ايشان بالاى منبر مىگفت: از بس آبگوشتمان سرد شده كه گربه مىآيد و گوشتش را مىخورد و آبش را مىگذارد. بعد مىگفت: دشمن آمده گوشت دين ما را برده است. يعنى آنطور كه بايد از دين و قرآن استفاده شود و به آن عمل گردد، نمىشود. لذا پيغمبر ٦ فرمود: خشوع از اين امّت مىرود و آنها به هم تواضع نمىكنند. بهطوريكه ديگر انسان متواضعى ديده نمىشود.
٢٨- بىارزشى دنيا
يا اباذَرْ! وَ الَّذى نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ انَّ الدُّنْيا كانَتْ تَعْدِلُ عِنْدَ اللهِ جُناحُ بَعُوضَةٍ اوْ ذُبابٍ ما سَقَى الْكافِرُ شَرْبَةً مِنْ ماءٍ.
اى اباذر! سوگند بخدائيكه جان من در دست اوست، اگر اين دنيا به اندازه بال پشه و مگس ارزش مىداشت، ما كافر را روزى عطا نمىكرديم حتى به قدر يك جرعه آب.
يعنى اينقدر خدا نسبت به دنيا مبغوضيت دارد؛ خداوند دنيا را براى آخرت درست كرده است. بنده خدائى را ديدم كه وضع مالىاش خيلى