پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٥٨
زياد سخن گفتن بر حذر باش.
٦٢- گوش و زبان
يا اباذَرْ! كَفى بِالْمَرِءِ كِذْباً انْ يحَدِّثَ بِكُلِّ ما يسْمَعَ.
اى اباذر! كفايت ميكند براى دروغگوئى مرد، اينكه هرچه مىشنود، بگويد.
چه بسيار افرادى كه دروغ مىگويند ولى خودشان فكر نمىكنند كه دروغ گفتهاند. اى عزيزان طورى نباشيد كه هر چه شنيديد و به گوشتان رسيد، آنرا نقل كنيد؛ روايت است كه فاصله حق و باطل چهار انگشت است، يعنى گوش خود را وسيله زبان خود قرار ندهيد و هر چه گوشتان شنيد، آنرا به وسيله زبانتان جارى نكنيد. بعضى معنا كردهاند كه هر چه چشمت مىبيند، حق است و هرچه با گوش شنيدى باطل است و حال آنكه اين معنا بعيد است.
يا اباذَرْ! ما مِنْ شَىْءٍ احَقُّ بِطُولِ السِّجْنِ مِنَ اللِّسانِ. اى اباذر! هيچ چيزى مانند زبان سزاوارتر به زندان طولانى نيست.
آسايش و خوبى بعضى چيزها در اين است كه در زندان باشند. يعنى اگر در زندان باشند، حقشان ادا شده است. از جمله آنها زبان است. انسان بايد زبان خود را حبس كند. روايت داريم كه مىفرمايد: تعجب مىكنم از بعضى انسانها كه زبانشان چقدر قدرت بر سخن دارد، در حاليكه خداوند زبان را