پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٢٩
و بگويد: «انّا شاءَ اللهُ بِكُمْ لاحِقُونَ» ما هم به شما ملحق مىشويم هر هفته به خودش يادآورى كند كه مرگ مىآيد و او نيز در جوار اهل قبرستان مىشود. خدا مرحوم آية الله حاج سيد احمد زنجانى رَحمَهُالله را رحمت كند با آنكه وضع مزاجى او خوب نبود و با سختى راه مىرفت، لكن مقيد بود در قم هر پنجشنبه براى زيارت اهل قبور به قبرستان برود. آنگاه براى نماز جماعت به صحن حضرت معصومه مىآمدند. خوب است برويد با گذشتگان حال و احوالى كنيد و وضع آنجا را ببينيد. تفكر درباره مرگ براى انسان ثمربخش و نتيجهبخش است. فكر درباره نعمتهاى خدا سبب شكر او مىشود و مخصوصاً امروز بزرگترين نعمتى كه در دست ماست، نعمت «جمهورى اسلامى» است كه به دست امام و رهبرى ايشان و حمايت مردم به وجود آمد. اين از تفضلات خود بود كه دين از دست رفته را به دست ايشان حاكم كرد وما بايد آنرا حفظ كنيم. در گذشته عفت اجتماعى نبود، حدود الهى اجرا نمىشد، بيگانگان مسلط بودند و هزار مشكل در اين مملكت بود. امّا امروز احكام دين و قرآن حاكم است؛ نگذاريد اين نعمت از دست برود، آنرا حفظ كنيد تا اينكه به دست مبارك حضرت بقيةالله الاعظم روحى له الفداء برسد.
٤٥- خندههاى بيهوده
يا اباذَرْ! اعْلَمْ انَّ فيكُمْ خُلْقينَ الضِحْكُ مِنْ غَيْرِ