پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٢٥
زبانمان مىآيد، مؤاخذه مىشويم؟ آن حضرت فرمودند: آقا جز اين است كه مردم با صورت در آتش جهنم قرار مىگيرند. به خاطر درو شدههاى زبانشان است. تا سكوت داراى سالم هستى وقتى حرف زدى، نوشته مىشود يا به نفع تو يا به ضرر تو.
آرى حضرت فرمودند: كسانى را كه گرفتار زبان هستند. به صورت در جهنم مىاندازند. زبان وقتى راه افتاد قلم مىشود و در صفحه پرونده انسان مىنويسد. يعنى زبان نويسنده است «لَكَ أَوْ عَلَيكَ».
قرآن كريم مىفرمايد: ﴿مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ﴾ [١] سخن از خير و شر بر زبان نياورد جز آنكه هماندم رقيب و عتيد فرشتگان نگهبان حاضر بر نوشتن ثواب و عقاب آن آمادهاند و باز خداوند متعال فرمود: ﴿اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً﴾ [٢] و به او خطاب رسد كه تو خود كتاب اعمالت را بخوان و بنگر تا در دنيا چه كردى كه تو خود تنها براى رسيدگى به حساب خويش كافى هستى. و باز در قرآن كريم آمده است: ﴿وَ يَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَا لِهذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَ لَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا وَ وَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِراً وَ لَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً﴾ [٣] در حاليكه با خود مىگويند: اى واى بر ما اين چگونه كتابى است كه اعمال كوچك و بزرگ ما را سر موئى نگذاشته جز آنكه همه را شمارش كرده
[١]- ق/ ١٨.
[٢]- اسراء/ ١٤.
[٣]- كهف/ ٤٩.