اى اباذر! خداوند به ٣ دسته مباهات مى‌كند؛ بنده‌اى كه به تنهايى در بيابان است و به هنگام فرا رسيدن نماز، اذان و اقامه مى‌گويد و نماز بر پا مى‌دارد آنگاه خداوند به ملائكه مى‌فرمايد: به بنده من نگاه كنيد كه مشغول نماز است و هيچ كس غير از من او را در اين بيابان نمى‌بيند.

يعنى اين كار او فقط براى خدا است. نه دنبال ريا است نه دنبال مقام و نه چيز فقط براى اجراى امر خداست و آنچه كه او واجب نموده است.

فَيَنْزَلُ سَبْعُونَ الْفَ مَلِكٌ يصَلُّونَ وَرائَهُ وَ يسْتَغْفِرُونَ لَهُ الَى الْغَدِ مِنْ ذلِكَ الْيَوْمِ. خداوند ٧٠ هزار ملك را ناز ميكند كه پشت سر او نماز بخوانند و تا فرداى آنروز براى او طلب مغفرت مى‌كنند.

وَ رَجُلٌ قامَ مِنَ الْلَّيْلِ فَصَلىّ وَحْدَهُ فَسَجَدَ وَ نامَ وَ هُوَ ساجِدٌ فَيَقُولُ تَعالى انْظُروُا الى عَبْدى رُوحُهُ عِنْدى وَ جَسَدُهُ ساجِدٌ. و دسته دوم بنده‌اى كه در دل شب به تنهايى بلند مى‌شود و نماز مى‌خواند و در حال سجده بر اثر خستگى خوابش مى‌برد. خداوند مى‌فرمايد: اى ملائكه نگاه كنيد به بنده من روحش نزد من است و بدنش در حال سجده است.

وَ رَجُلٌ فى زَحْفٍ يفِرُّ أَصْحابُهُ وَ يثْبُتُ هُوَ يقاتِلُ حَتّى يقْتَل. و شخصى كه در جبهه و جنگ آنقدر استقامت مى‌كند تا اينكه كشته