وَ لَوْ انَّ دَلْواً صُبَّ مِنْ غِسْلينِ فى مَطْلَعِ الشَّمْسِ لَغَلَّتْ مِنْهُ جَماجِمُ مَنْ فى مَغْرِبِها. پيامبر ٦ مى‌فرمايد: اگر يك سطل از چرك و ريح جهنم به محل طلوع خورشيد بريزد، جمجمه كسانيكه در مغرب زمين هستند به جوش مى‌آيد.

روزى بود كه باور كردن اين مسائل و قبول كردن اين حرفها مشكل بود، امّا امروزه كه بشر قدرت علمى يافته، مى‌بينيد كه اگر يك ذره اتم به جائى ريخته شود، از شدت حرارت آن چندين كيلومتر از بين مى‌رود. آن زمين را خراب مى‌كند و سالهاى سال هيچ گياهى در آن منطقه روئيده نمى‌شود و وضع ساختمانى بشر به هم مى‌ريزد و زندگى سخت خواهد شد و حال آنكه اين‌ها ساخته شده دست بشر است. پس اگر پروردگار عالم كارى كند چه مى‌شود؟ و بنابراين حضرت فرمود:

وَ لَوْ زَفَرَتْ جَهَنَّمُ زَفْرَةً لَمْ يبْقِ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لا نَبِىٌّ مُرْسَلٌ الّا خَرَّ جاثِياً لِرُكْبَتِيْهِ يقُولُ نَفْسى نَفْسى. اگر جهنم خروش بكشد، هيچ ملك مقرب و پيغمبر مرسلى نيست مگر اينكه به زانو درمى‌آيد و مى‌گويند: واى بر من.

واقعاً در روز قيامت چه خروشى است و چطور وحشت به دل پيامبران مى‌افتد پيغمبر ٦ مى‌فرمايد:

حَتّى ينْسى ابْراهيمُ اسْحقَ يقُولُ يا رَبِّ انَا خَليلُكَ ابْراهيمُ‌ فَلا تَنْسِنى. ابراهيم فرزندش اسحق را فراموش مى‌كند و مى‌گويد: خدايا من