حضرت مجتبى (ع) فرمودند: بلى. گفت: يكى از مؤمنين شما و يكى از كافرين هم من؛ آيا درست است شما كه مؤمنيد در اين راحتى و آسايش و من كه كافرم در اين سختى و بدبختى باشم؟ حضرت فرمودند: آرى، اگر بدانى كه خدا براى مؤمن چه ذخيره كرده است، خواهى دانست كه اين دنيا براى مؤمن مثل زندان است و اگر بدانى براى كافر چه قرار داده، همين مقدار هم براى او بهشت است.

حالا واقعيت اين است اگر به انسان بگويند كه فردا به او چه مقامى مى‌دهند، اين چند ساعت را چگونه طى مى‌كند؟ بنابراين براى مؤمنين دنيا ارزشى ندارد كه به آن دل ببندند.

بعد حضرت علّت آن را بيان مى‌كند چگونه محزون نباشد و حال آنكه خدا وعده داده او را جهنّم ببرد، امّا خروج از جهنم را به او وعده نداده است. «علّتى را كه حضرت فرمودند، همان كلام صريح قرآن كريم است كه فرمود: ﴿وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا﴾؛ [٢] هيچ كس نيست مگر آنكه وارد جهنّم مى‌شود». اين خطاب به همه انسانهاست و بر آن تأكيد ورزيده

[١]- سفينة البحار، ج ١، ص ٦٠٣.

[١]- مريم/ ٧١.