پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٥٧
الْمُشْرِكينَ» حكمت گمشده مومن است آن را بگيريد و لو از دهان مشركين باشد. آرى اينگونه است كه وقتى انسان خودش را پاك كرد بايد نگذارد كه آلوده شود.
١٤- كوچك شمردن گناه، بزرگترين گناه
لا تَنْظُرْ الى صِغَرِ الْخَطيئَةِ وَ لكِنْ انْظُرْ الى مَنْ عَصَيْتَ امْرَهُ.
نگاه نكن به كوچكى گناه بلكه ببين كه چه كسى را معصيت كردى.
انسان نبايد گناهان خود را كوچك بداند و بگويد كه گناه من در مقابل گناهان ديگران كوچك است. كوچك دانستن گناه، انسان را وادار مىكند كه گناه ديگرى انجام دهد. در رابطه با گناه، ببينيد كه از چه كسى سرپيچى كردهايد، از خداى با عظمت و جلالت كه از
حال همه با خبر است. خدائيكه همه چيز ما به دست اوست. چرا بايد انسان نسبت به چنين خدايى ناسپاسى كند؟ آيا سزاوار است مخلوق نسبت به خالق نافرمانى كند؟ حضرت تشبيه فرموده: انَّ نَفْسَ الْمُؤْمِنِ اشَدُّ ارْتِكاضاً مِنَ الْخَطيئَةِ مِنَ الْعُصْفُورِ حينَ يقْذِفُ بِهِ فى شِرْكِهِ. مؤمن التهاب و اضطرابش از گناهى كه انجام داده بيشتر است از گنجشكى كه به دست صياد، در قفس افتاده است.