اى اباذر! فرداى قيامت گناهان هر بنده‌اى را به او نشان مى‌دهند. پس مى‌گويد: من از بندگانى بودم كه از عملهاى خودم در وحشت بودم كه چه جواب دهم پس خداوند گناهان او را مى‌بخشد.

گناهان انسان در روز قيامت عرضه مى‌شود و پرونده و نامه اعمال در قيامت بررسى مى‌شود و انسان تجسّم اعمالى را كه در دنيا انجام داده، مى‌بيند. بهرحال چون انسان خودش اعتراف مى‌كند و در پيشگاه خداوند تبارك و تعالى خود را مقصّر مى‌داند، بخشيده مى‌شود. اعتراف و اظهار تقصير، سبب مغفرت است كه ما بايد چنين باشيم.

يا اباذَر! انَّ الرَّجُلَ لِيَعْمَلَ الْحَسَنَةَ فَيَتَكِلُّ عَلَيْها وَ يعْمَلُ الْمُحَقِّراتَ يأْتِىَ اللهَ وَ هُوَ عَلَيْهِ غَصْبانٌ وَ انَّ الرَّجُلَ لِيَعْمَلَ السَّيِّئَةِ فَيَفْزَعُ مِنْها فَيَأْتِىَ اللهُ عزَّوَجَلَّ آمِناً يوْمَ القِيامَةِ. اى اباذر! كسى كه كار نيك انجام مى‌دهد و آنرا تكيه‌گاه خويش قرار ميدهد و گناهان كوچك انجام مى‌دهد، گويا خداوند به او كارى ندارد. خدا بر چنين مردى غضبناك است و كسى كه گناه كرده و از گناهان خود پشيمان و ناراحت است، فرداى قيامت در امان