دوست داشتيم «لأَجْلِ أَنْفُسِهِمْ» و آنها را به اندازه جان خودمان دوست مى‌داشتيم. آنها را به جاى امام زمان (ع) مى‌ديديم و از نگاه به صورت مباركشان لذت مى‌برديم و افتخار مى‌كرديم كه در خدمتشان باشيم. خلاصه حضرت فرمودند:

اى اباذر! اين چهار اصل را گوش كن و عمل نما. كسانى رستگارند كه زكات دهند و به ياد خدا باشند و نماز بخوانند و در زندگى ايثار نمايند.

و البته وجود نازنين حضرت امير (ع) و آقا پيامبر اكرم ٦ در اين زمينه خود الگو و نمونه بوده‌اند. پيامبر اسلام آن قدر سخاوت داشتند كه خداوند فرمود: ﴿وَ لَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَ لَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ﴾ [١] يا رسول الله اينقدر دستت را باز نكن‌ در اين دنيا انسان بذر را مى‌پاشد و چند صباح بذر را نمى‌بيند چون در زير خاك است و لكن در آخرت دائماً استفاده مى‌كند. در اين دنيا كسى كه در راه خدا انفاق كند و چيزى بدهد، آنچه را داده نمى‌بيند، ولى بايد بداند خداوند چند برابرش را به او مى‌دهد و برايش در نظر دارد و مرحله بالاتر اينكه اگر انسان نيت كار خيرى را بكند، گرچه آنرا عمل نكرده، خداوند چند برابرش را به او خواهد داد. زيرا خداوند به «ما تُخْفِى الصُّدُورُ» آگاه است.

اى عزيزان روحانى! شما رؤساى مملكت دينى هستيد و مردم دينشان را از شما مى‌گيرند. كارى كنيد كه عملكرد شما موجب نزديك شدن مردم به

[١]- اسراء/ ٢٩.