كسى كه عمل ندارد چگونه مى‌تواند حساب پس بدهد؟ خداوند مى‌خواهد بفرمايد: من به تو سرمايه دادم آن را چكار كردى؟ جوانى دادم، عمر دادم، سلامتى دادم، آنها را چگونه سپرى كردى؟ حضرت رسول ٦ فرمود: «لا يزالُ قَدَما عَبْدٍ حَتّى يسْئَلُ عَنْ ارْبَعٍ عَنْ عُمْرِهِ فيما افْناهُ وَ عَنْ شَبابِهِ فيما أَبْلاهُ وَ عَنْ مالِهِ فيمَا اكْتَسَبَهُ وَ فيما أَنْفَقَهُ وَ عَنْ حُبِّنا اهْلَ البَيْتِ» [١] بنده‌اى قدم از قدم برنمى‌دارد مگر اينكه درباره چهار چيز از او سؤال مى‌كنند: از عمرش كه در كجا سپرى شده؟ از جوانيش كه در كجا از بين رفته؟ از مالش كه از كجا بدست آورده؟ و به چه راهى مصرف نموده؟ و درباره محبت ما اهل‌البت.

پس بنابراين ما بايد جواب اين نعمتها را كه خدا به ما داده بدهيم، لذا حضرت فرمود: تعجب مى‌كنم از كسى كه مى‌داند بايد حساب پس بدهد اما بيكار نشسته و عمل نمى‌كند. عزيزان روحانى! هميشه به خدا توجه داشته باشيد. مخصوصا در اين ايام كه عيد نوروز است مواظبت كنيد دچار معصيت و گناه نشويد.

در گذشته عيد نوروز براى اهل علم خيلى موضوعيت نداشت. مرحوم آية الله آقاى بروجردى رَحمَهُ‌الله مى‌فرمودند: عيد نوروز عيد عوامها است و طلبه‌ها بروند در خانه‌ها بنشينند و ما بيرون نمى‌آمديم و اگر طلبه‌اى بيرون مى‌آمد، انگشت‌نما بود. در اين‌ ايام، محرم و نامحرم دور هم

[١]- اثنى عشريه، ص ١٥٥.