پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٦٠
يا اباذَرْ! أَلْبِسِ الْخَشِنَ مِنَ اللِّباسِ وَالْصَفيقِ مِنَ الثِّيابِ لِانْ لا يجِدُ الْفخْرَ فيكَ مَسْلَكاً.
اى ابوذر! لباست هميشه خشن باشد كه بدن را آزار مىدهد و لباسهاى مستعمل را بپوشن براى اينكه نفس تو، به فخر و مباهات عادت نكند.
معلوم مىشود كه لباس خوب پوشيدن و به آرايش بدن رسيدن در نفس اثر مىگذارد.
يا اباذَرْ! يكُونُ فى آخَرِ الزَّمانِ قَوْمٌ يلْبِسُونَ الصُّوفَ فى صَيْفِهِمْ وَ شِتائِهِمْ يرَوْنَ انَّ لَهُمُ الفَضْلُ بِذلِكَ عَلى غَيْرِهِمْ اولئِكَ يلْعَنُهُمْ مَلائِكَةُ السَّمواتِ وَالْارْضِ. عدهاى مىآيند كه لباسهاى پشمى مىپوشند چه در تابستان و چه در زمستان براى اينكه در خودشان فضلى در نظر بگيرند و بر ديگران فخر بفروشند ملائكه آسمان و زمين اين دسته را لعن مىكنند.
مىتوان اين فراز را توضيحى براى فراز قبلى دانست و يا اينكه بگوئيم شايد مراد حضرت اين است كه در مقابل آنانكه لباس پشمى مىپوشند عدهاى هم لباسهاى ظريف از كرك و غيره در تابستان و زمستان مىپوشند و فخر مىفروشند يعنى چه لباس پشمى بپوشند چه لباسهاى ظريف ديگر، فضل مىجويند كه اينها را ملائكه لعنت مىكنند.
هيچ چيز نبايد سبب فخر انسان شود كه خودش را بهتر از ديگران بداند. هيچ وقت نگوئيد من از ديگران بهتر هستم. شايد همان كسانى كه پيش چشم شما هيچ اهميتى ندارند، واقعاً نزد خداوند محبوب باشند.