پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٥٥
شيخ ابوالقاسم درست است، حاج شيخ علي شاه را فرا خواند و فرمود: اگر جواب استفتاء را ارسال نكردهايد، آنرا بياوريد. ورقه را آوردند و حاج شيخ عبدالكريم جواب را عوض كرد و پاسخ حاج شيخ ابوالقاسم را نوشت. خوش به سعادت اين مرد ملا و متواضع كه بر نفسش غلبه كرد.
عزيزان روحانى! خودتان را در دارالعلم امام صادق (ع) تربيت كنيد تا در ميان جامعه مؤثر باشيد.
يا اباذَرْ! مَنْ جَرَّ ثَوبَهُ خُيَلاءَ لْا ينْظُرُ اللهُ عَزَّوَجَلَّ الَيْهِ يوْمَ الْقِيامَةِ. اى ابوذر! هر كس لباس خود را از روى كبر و تكبر بكشاند، خداوند در روز قيامت به او نظر نمىكند.
«جَرِّ ثوب» به معناى بلند كردن دامن نيست بلكه شايد كنايه از اين است كه كسى كه باد دماغ دارد و در خود حالت خاصى ايجاد مىكند و خداوند به او توجهى ندارد. اين روحيه خيلى خطرناك است. به عقيده من چون خداوند در قيامت به او نظر نمىكند، در اين دنيا هم بندگان خدا به او نظر نمىكنند و خدا محبتش را از دل ديگر بندگان خود بيرون مىآورد و مردم او را دوست ندارند.
يا اباذَرْ! ازْرَةُ الْمُؤْمِنِ الى انْصافِ ساقَيْهِ وَ لا جُناحَ عَلَيْهِ فيما بَيْنَهُ وَ بَيْنَ كَعْبَيْهِ تا چه مقدار شخص مسلمان مىتواند دامنش را بلند كند؟ حضرت مىفرمايد: تا نصف ساق اشكال ندارد. و اگر تاكعبين نيز باشد، اشكال ندارد.
يا اباذَرْ! مَنْ رَفَعَ ذَيْلَهُ وَ خَصَفَ نَعْلَهُ وَ عَفَّرَ وَجْهَهُ فَقَدْ بَرِئَ مِنَ