پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٤٧
الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةَ﴾ [١] شد نه دنيا به دستش ماند و نه آخرت.
به هر حال زبانى را كه خداوند به ما داده تا در راه صحيح استفاده كنيم، مصيبتهايش نيز از همه بالاتر است. بعد آقا فرمود: وَاجْتَنِبْ مَجْلِسَ العِشْرَ. حضرت مىخواهد بفرمايد: نوعاً در مجالس شبنشينىها بگو بخندهايى هست و نتيجه و سود هم ندارد. در حديث داريم كه
ايّاكُمْ وَ التَّنَعُّمَ وَالتَّلَهّىَ وَالْفاكِهاتِ [٢] «از مجالسى كه فقط لطيفه و فكاهى گفته مىشود، پرهيز كنيد».
متأسفانه امروز اين مسأله در اكثر خانهها رعايت نمىشود. شيطان مىآيد در كل دستگاه زندگى انسان وارد مىشود. آيا انسان مىتواند خود را كنار بكشد كه دامنش آلوده نشود؟
عزيزان روحانى مبادا به مجالس لهو و لعب وارد شويد. مبادا درس و بحث و مطالعه را به خاطر شبنشينىهاى كذائى كنار بگذاريد.
٩١- دوستى و آشتى با هم
يا اباذَرْ! تُعْرَضُ اعْمالُ اهْلِ الدُّنْيا عَلَى اللهِ مِنَ الْجُمْعَةِ الَى الْجُمْعَةِ فى يوْمَيْنِ الاثْنَيْنِ وَ الْخَميسِ فَيُغْفَرْ كُلُّ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ الّا عَبْداً كانَ بَيْنَه وَ بَيْنَ اخيهِ
[١]- حج/ ١١.
[٢]- ملحقات مفاتيح الجنان، ص ٥٧٥.