على (ع) فرمود: «يا عَلِىُّ اذا رَأَيْتَ النّاسَ يشْتَغِلُونَ بِذِكْرِ عُيُوبِ النّاسِ فَاشْتَغِلْ انْتَ بِعُيُوبِ نَفْسِكَ» [١] وقتى ديدى مردم عيب ديگران را مى‌گويند، تو مشغول عيب خودت باش. همه ما بايد مواظب باشيم كه مبتلا به مرض غيبت نشويم. اگر كسى چنين بيمارى را بگيرد، درمانش سخت است. زيرا بعضى از امراض هستند كه علاجشان بدست خداست و از خدا بايد خواست كه آنرا شفا دهد. پس انسان زودتر از آن بيمارى رهايى مى‌يابد.

امّا بعضى از بيمارى‌ها نيز هستند كه راه درمانش از راه ديگران است يعنى اول بايد در خانه ديگران رفت و اين خيلى سخت است در امراض قبلى انسان مى‌رفت و در خانه خداوند و ناله مى‌كرد و توبه مى‌نمود و آبروى انسان ريخته نمى‌شد، امّا در اينجا خداوند فرموده اگر مى‌خواهى از اين بيمارى نجات پيدا كنى اول بايد در خانه كسى بروى كه غيبتش را كردى. پس مواظب باشيد خودتان را مديون مردم نكنيد كه حق الناس خيلى سخت است و كارش خيلى مشكلتر است، سعى كنيد نسبت به مردم گذشت داشته باشيد. غيبت از حقوق الناس است كه خيلى‌ها را بيچاره كرده و از پا درآورده است.

مرحوم نراقى در جامع السعادات و فرزندش نيز در معراج السعادة درباره اين مسأله بسيار زيبا قلم فرسايى كرده‌اند كه توصيه مى‌شود آنرا مطالعه كنيد بنابراين پيامبر اكرم ٦ فرمودند: غيبت از زنا شديدتر است. چون مسأله زنا با رضايت طرفين انجام مى‌شود و جرم و گناه

[١]- المواعظ العددية، ص ١٧٨.