پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣٤
الْاسْتِغْفارُ وَ صَلواةُ الْخَمْسِ تَغْسِلُ ذلِكَ. اباذر مىگويد: عرض كردم يا رسول الله! توبه كسى كه عمداً دروغ مىگويد، چيست؟ ايشان فرمودند: استغفار كردن و نمازهاى پنجگانه بجا آوردن اين گناه را شستشو مىدهد.
خداوند ما را از لغزشهاى زبان حفظ فرمايد و ما را به زبانمان عذاب نكند.
٨٨- غيبت
يا اباذَرْ! ايّاكَ وَالْغَيْبَةِ فَانَّ الغَيْبَةَ أَشَدُّ مِنَ الزِّنا.
اى ابوذر! از غيبت بپرهيز كه غيبت از زنا بدتر است.
مرض غيبت مرضى است كه انسان را گرفتار مىكند و خيلى بايد مواظب بود كه به آن مبتلا نشويم. كمتر كسى مىتواند خود را از اين مرض حفظ كند و هر كس به چنين توفيقى دست يابد كه مبتلا به غيبت نشود، كار مهمى كرده زيرا نفس انسان تمايل دارد كه بديهاى ديگران را بيان كند. بنابراين به اندك چيزى غيبت را آغاز مىكند. چشم انسان در ديدن عيب ديگران خيلى نورانى است و لكن چون به ذات خود محبت دارد و خود را دوست دارد، هيچ عيبى را در وجود خودش نمىبيند. روايت داريم طورى باش كه عيب خودت ترا سرگرم كند و خودت را سرگرم عيب ديگران نكن. در روايتى رسول مكرم اسلام ٦ به حضرت