اباذر هم به دستورات پيامبر عظيم الشأن ٦ خوب عمل كرد. او أصدق لهجه بود. حضرت رسول فرمود: «ما اظلَّت الْخَضراءُ وَ لا اقَلَّت الْغَبْراءُ مِنْ ذى لَهْجَةٍ أَصْدَقَ مِنْ ابى‌ذَرْ» [١] آسمان سايه نيفكنده و زمين در بر نگرفته كسى را كه از اباذر راستگوتر باشد آنهائيكه پيشرفت كرده‌اند و به مقامات بالاى تكامل رسيده‌اند، به خاطر اين است كه اولًا دلهاى آنها موعظه‌ها را به نحو شايسته پذيرفته و ثانياً به آن‌ها عمل نموده‌اند. كسى كه فقط صداى موعظه و نصيحت را مى‌شنود و دل او آمادگى پذيرش موعظه را ندارد و آنرا فرانمى‌گيرد، همچنان در منجلاب گرفتاريها و بدبختى‌هاى هواى نفس باقى مى‌ماند. به كار گرفتن فرمايشات پيغمبر اسلام ٦ سبب نجات ماست. اى عزيزان روحانى! زبان‌هايتان را كنترل كنيد، مبادا آن را وسيله عذاب خود كنيد.

خودتان را گرفتار نكنيد و زبانتان را به جان خودتان چوب قرار ندهيد. كارى كنيد كه زبانتان وسيله نجات شما باشد، سبب آسايش‌تان باشد. با زبان مى‌شود روحيه جامعه را عوض كرد، با زبان مى‌توان خود را گرفتاريها نجات داد.

مرحوم آشيخ محمد حسين كشفى رَحمَهُ‌الله صاحب كتاب «رو الشهداء»

[١]- سفينة البحار، ج ١، ص ٤٨٢.