پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢١٧
غذاى شبانه روزش اكتفا كند.
اين روحيه بسيار عالى است ولى كمتر ديده مىشود كه انسانها اضطراب و وحشت نداشته باشند. چه بسيار افرادى كه رزق و روزى يكماه و يا بيشتر را دارند ولى باز هم اضطراب دارند. هرچه وضع جامعه مشكلتر شود، اضطرابها بيشتر مىشود. از زندگى انسان يك چيزى كه كم مىشود يك اضطرابى سراغ انسان مىآيد.
حضرت فرمود: اگر ميخواهى استغنا داشته باشى به آنچه كه دارى اكتفا كن. در روايتى حضرت رسول ٦ قريب به اين مضمون فرمودند:
«وَ لَوْ انَّكُمْ تَتَوَكَّلُونَ عَلَى اللهِ كَتَوَكُّلِ الطُّيُورِ لَتَغْدُوا خِماصاً وَ تَرُوحُ بِطانَاً» [١] اگر توكل شما به اندازه توكل پرندگان بود هر آينه صبح شكم خالى مىرفتيد و شب با شكم پر برمىگشتيد بنابراين حضرت فرمود: هر كس به آنچه خداى براى او مقدر كرده و رزق و روزى او بوده، قانع باشد، او بىنيازترين مردم است. عزيزان روحانى مبادا شب بخوابيد و فكر رزق فرداى خود كنيد.
يا اباذَرْ! انَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ يقُولُ لَسْتُ كُلَّ كَلامِ الحَكيمِ أَتَقَبَّلُ اى اباذر خدا مىفرمايد اينطور نيست كه هر سخن و كلام شخص حكيم و بزرگوار را قبول مىكنم.
لكِنْ هَمُّهُ وَ هواهُ فَانْ كانَ هَمُّهُ وَ هَواهُ فيما أُحِبُّ وَ ارْضى جَعَلْتُ
[١]- مجموعة ورّام، ج ١، ص ٢٢٢.