پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢١٦
فَافْعَلْ وَ انْ تَسْتَطِعْ فَانَّ فِى الصَّبْرِ عَلى ما يكْرَهُ خَيْراً كَثيراً وَ انَّ النَّصْرَ مَعَ الصَّبْرِ وَالفَرَجِ مَعَ الْكَرْبِ وَ انَّ مَعَ العُسْرِ يسْراً.
اى اباذر! اگر مىتوانى با رضايت خدا كار كنى، انجام بده و اگر نمىتوانى صبر كن.
كانّه حضرت مىخواهد بفرمايد: اين عمل مطلوب است گرچه انسان نتواند. يعنى به دست نياوردن اين مقام استحقاق آتش جهنم ندارد، يعنى مىخواهد درجه عالى به دستتان بدهد كه يقين برايت حاصل باشد و راضى باشى به يقينى كه عندالله است و اين خيلى قدرت مىخواهد كه خداوند توفيقش را دهد. بعد فرمود: اگر توانش را ندارى صبر كن كه در آن خير كثير است و يارى خدا با صبر شماست و گشايش هم با تحمل مشكلات بوجود مىآيد.
٨٣- استغناى حقيقى
يا اباذَرْ! اسْتَغْنِ بِغِنَى اللهِ يغْنيكَ اللهُ فَقُلْتُ وَ ما هُوَ يا رَسُولَ اللهِ ٦ قالَ غَذاءُ يوْمٍ وَ عِشاءُ لَيْلَةٍ فَمَنْ قَنَعَ بِما رَزَقَهُ اللهُ فَهُوَ اغْنَى النّاسِ.
هميشه خودت را به بىنياز مطلق وابسته كن و از خدا استمداد بطلب. زيرا اوست كه احتياج ندارد و بىنياز است. اباذر مىگويد: عرض كردم يا رسول الله! استغناى من الله چيست؟ ايشان فرمود: اين است كه به همان