پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٠٧
فرمودند: يا اباذَرْ! لَوْ انَّ ابْنَ آدَمَ فَرَّ مِنْ رِزْقِهِ كَما يفِرُّ مِنَ المَوْتِ لَادْرَكَهُ رِزْقُهُ كَما يدْرِكْهُ الْمَوْتُ اگر بنى آدم از رزقش فرا كند همانطور كه از مرگ فرار مىكند همانطور كه مرگ او را مىگيرد، روزى هم او را درك مىكند.
پس اى عزيزان همّ و غمّتان را براى جاى ديگر بگذاريد نه براى رزق و روزى.
٧٩- احترام متقابل
يا اباذَرْ! الا اعَلِّمُكَ كَلَماتٍ ينْفَعُكَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ بِهِنَّ قُلْتَ بَلى يا رَسُولَ اللهِ قالَ احْفَظِ الله يحْفِظُكَ احْفَظِ الله تَجِدْهُ امامَكَ تَعْرَفْ الَى اللهِ فِى الرَّخاءِ يعْرِفُكَ فِى الشِّدَّة.
اى اباذر! آيا به تو كلماتى ياد ندهم كه خداوند به تو نفع برساند؟ اباذر مىگويد: عرض كردم بفرمائيد اى رسول خدا. حضرت فرمودند: تو خدا را حفظ كن تا خدا تو را نگهدارى كند؛ احترام كن تا احترامت كند.
يك واقعيتى است كه متأسفانه ما آنرا فراموش كرديم و آن اين است كه به هر دستى دادى به همان دست مىگيرى. چون بناى عالم طبيعت بر اين است كه هر بذرى را انسان بكارد، محصول همان بذر را درو مىكند. بنابراين خداوند اين ملازمه را در عالم طبيعت قرار داده كه گندم از گندم