مقامى از علم بالاتر نيست؛ اينهمه روايت در رابطه با علم آمده است حضرت على (ع) فرمودند: «لا فَضْلَ الّا لِاهْلِ الْعِلْمِ» [١] اهل علم و كمالند كه فضل دارند امّا با اينحال خداى تبارك و تعالى تقوا را جلوتر قرار داده، مى‌فرمايد: اول تقوا داشته باشيد، سپس دنبال علم برويد.

پس روحانيون عزيز كه براى تحصيل آمده‌اند بايد خود را بسازند و تقوا داشته باشند تا بتوانند براى جامعه مفيد باشند. زيان روحانى بى‌تقوا فراوانى است. خداوند در قرآن مى‌فرمايد﴿: وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ﴾ [٢]

در گذشته‌ها طلبه‌اى كه وارد حوزه علميه مى‌شد، قبل از هر چيزى به او تهذيب اخلاق و آداب اسلامى را مى‌آموختند و «تذكرة المتقين» و يا «آداب المتعلمين» را درس مى‌دادند به طلبه مى‌فهماندند كه بايد حواست جمع باشد. اين بود كه از علماء قديم و بزرگان ما بوى عطر تقوا مى‌آمد. روحانى بايد اين گونه باشد كه بعد از ورود به حوزه علميه آنچنان پرهيزگار و باتقوا باشد كه از او بوى عطر تقوا بيابيد. روحانى بايد طورى باشد كه بشود به مردم گفت: «ايُّهَا النّاسُ عَلَيْكُمْ اتِّخاذُ مَعالِمِ دينِكُمْ مِنْهُ» اى مردم از اين آقا دستورات دينتان را بگيريد اى عزيزان روحانى! آيا طورى هستيد كه امام زمان (عج) بگويد: «ايُّها النّاسُ خُذُوا مَعالِمِ دينِكُمْ مِنْ هذَا

[١]- ديوان منسوب به اميرالمؤمنين، ص ٣٦.

[٢]- بقره/ ٢٨٢.