فرمودند: خير. عرض كرد: اگر دو بنده بخرم و آزاد كنم چطور؟ حضرت فرمود: خير. عرض كرد: اگر سه بنده آزاد كنم چطور؟ فرمود: خير. عبدالله بن مسعود تا ده شمرد و حضرت فرمود: رقم را بالا نبريد، تو نمى‌دانى چه فيض بزرگى از دستت رفته است و با اين مسائل جبران نمى‌شود.

روايت است كه وقتى «قَدْ قامَتِ الصَّلواة» مى‌گويند، همه بايد آماده باشند زيرا وقتى امام جماعت مى‌گويد: «وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذى فَطَرَ السَّماواتِ وَالْارْضَ عالِمُ الغَيْبِ وَالشَّهادَةِ حَنيفاً مُسْلِماً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكينَ» [١] از طرف همه مأمومين مى‌گويد.

عزيزان روحانى مواظب باشيد كه رفتار و سخنانتان طورى نباشد كه خداى عزوجل ناراحت گردد و ديگر به ما نظر رحمت نكند. براى بيچاره‌گى ما بس است كه شارع بفرمايد: شما بى‌اهميت هستيد و چندين سال مشغول درس و بحث، در اين لباس مقدس هستيد ولى هنوز ساده‌ترين مسائل را عمل نمى‌كنيد.

٧٠- تقواى عمل‌

يا اباذَرْ! كُنْ بِالْعَمَلِ بِالتَّقْوى اشَدُّ اهْتِماماً مِنْكَ بِالْعَمَلِ فَانَّهُ لا يقِلُّ عَمَلٌ بِالتَّقْوى.

[١]- وسائل الشيعه، ج ٤، ص ١٧٣.