بعضى از انسانها شايد تمام صفات حسنه را دارند امّا نقصى در آنها وجود دارد كه نسبت به همان نقص دچار گرفتارى شده‌اند سعد بن معاذ شخصيتى بزرگوار بود و پيامبر ٦ او را خيلى دوست داشت. وقتى از دنيا رفت حضرت رسول ٦ در تشييع جنازه او شركت فرمود و روى انگشتان مباركشان راه مى‌رفتند. از آن حضرت علت اين كار را سؤال كردند و ايشان فرمودند: از بس ملائكه و فرشتگان براى تشييع آمده‌اند. در بعضى روايات حضرت دليل شركت فرشتگان در تشييع جنازه سعد را داشتن صفتى خوب در او ذكر كردند و آن، علاقه عجيب سعد به سوره توحيد بود.

به هر حال مادر سعد از اين صحبت‌هاى پيامبر ٦ نسبت به‌ فرزندش خيلى خوشحال بود و مى‌گفت: اى پسر! خوش به سعادت تو. حضرت رسول ٦ وقتى اين كلام را شنيد، فرمود: اى مادر سعد! الآن زمين او را به خاطر يك عيب كه صفت بداخلاقى است، فشار داد. آرى سعد با آن عظمت كه داشت ولى در خانواده‌اش بداخلاق بود و گرفتار فشار قبر شد [١]. «انْتَ رَبُّ الْاهْلِ وَالْاوْلادِ وَ ما كانَ شَأنُ رَبِّ الْاهْلِ وَالْاوْلادِ كَذلِك» تو رب اهل و اولاد هستى و شأن رب اين گونه نيست بنابراين

[١]- نفايس الاخبار، ص ٢٩٩.