پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٥٥
يا عنوان ديگرى دارد. لذا حضرت فرمود: خوبان را دعوت كن و خودت هم سر سفره فاسقين ننشين و لكن اگر رفتن شما اثر اثباتى دارد يعنى مىخواهى طرف را به سوى خدا بياورى يا نصيحتش كنى، اشكال ندارد. شايد بعضى از پيامبران و اولياء الله هم اين كار را مىكردند. مثلًا حضرت عيسى (ع) را ديدند به طرف خانه زن فاحشهاى مىرفت با توجه به اينكه آن حضرت در سنين جوانى بودند، مردم اعتراض كردند كه اين كار بد و زشت است. حضرت فرمودند: از اين كار هدفى دارم. بعد ديدند كه آن زن متحول شده و زن عابده با تقوايى گشته است. اگر چنين رفت و آمدهايى براى دين است كه اشخاص فاسق، منحرف و بىدين را متوجه خدا كنى، ارزش دارد، در غير اين صورت نبايد انسان بىبند و بار باشد و سر سفره هر كس بنشيند و برايش مهم نباشد. مواظب خودتان باشيد. همچنانكه شخصيتهاى بزرگ از اول مراقب بودند كه به خانه چه كسانى بروند و كنار سفره چه كسانى بنشينند. نقل مىكنند مرحوم آقا شيخ محمد جواد فيض آبادى مرد بسيار بزرگوارى بود و بسيار مراقب بود كه هنگام رفتن به شيراز به هر خانهاى نرود بلكه خانه مرد پاك و متدين و مؤمنى را انتخاب كرده بود. كه او پدر آقاى محمد حسن ايمانى است. گفتند: چرا آنجا را انتخاب كردى؟ مىفرمود: بايد جايى بروم كه اولش بسم الله و آخرش حمد الهى باشد. يعنى اول به ياد خدا و آخر هم به ياد خدا. آقا محمد حسين ايمانى مىگويد: روزى پدرم سخت گرفتار بود و وضع نامساعدى داشت. تصادفاً خبر آوردند كه آقا شيخ محمد جواد فيض آبادى مىخواهند تشريف بياورند. پدرم ناراحت شد كه با اين وضع اگر آقا بيايند و مردم نيز به ديدن