«فَلَمْ تَزَلِ الْارْضُ وَ الشَّجَرُ كَذلِك حَتّى تَكَلَّمَ فَجَرَةُ بَنى آدَمَ بِالْكَلِمَةِ الْعَظيمَةِ قَوْلُهُمْ اتَّخَذَ اللهُ وَلَداً فَلَمّا قالُوا ها اقْشَعَرَّتِ الْارْضُ وَ ذَهَبَتْ مَنْفَعَةُ الْاشْجارِ»

چنين بود كه زمين منفعت مى‌داد و درختان ثمره داشتند، تا گناه آمد اين منافع قطع شد. هنگامى كه عده‌اى از مردم گفتند كه خداوند فرزند دارد.

﴿قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً﴾ [١] خداوند نيز نعمتها را گرفت. حالا خداوند متعال چقدر مهربان است كه امروزه با اين همه گناه و معصيت باز به ما نعمت مى‌دهد والّا اگر خداوند طبق عمل ما با ما رفتار كند چه خواهد شد؟ ما به دست خودمان براى خودمان گرفتارى درست مى‌كنيم. قرآن فرمود: ﴿وَ إِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيراً﴾ [٢] چون بخواهيم اهل ديارى را به كيفر گناه هلاك سازيم، مُتَنَعِّمان آن شهر را امر به طاعت كنيم و چون راه فسق و ظلم پيش گيرند همه را به جرم بدكارى هلاك مى‌سازيم.

اى عزيزان بدانيد اگر بركت رفت علتش عملكرد خودماست. ما بايد معنويت‌ها را بالا ببريم كه وقتى اينطور شد خداوند اگر به‌ شما كم هم بدهد بركت دارد و اگر عقيده‌ها ضعيف شده و معنويت‌ها افت كرد، خداوند عذاب

[١]- بقره/ ١١٦.

[٢]- اسراء/ ١٦.