انسان اگر فكر كند كه در پيشگاه خداوند چه بايد انجام بدهد و چه وظايفى دارد، هرگز اين خنده‌هاى بيهوده را نخواهد كرد. اين خنده‌هاى لغو و بيهوده، دل را مى‌ميراند و بسيار بد است‌ «ايّاكُمْ وَالتَّنَعُّمَ وَالتَّلَهّىَ وَالْفاكِهاتِ» [١] از خوشگذرانى‌ها و لهو و لعب‌ها و غناها بپرهيزيد. از شب‌نشينى‌ها و بگو و بخندهائى كه باعث غفلت مى‌شود و دل را سياه مى‌كند، پرهيز كنيد. بعضى اينقدر دنبال اين مسائل هستند و اينقدر كسل هستند كه اصلًا به فكر جمع‌آورى ذخيره براى آخرتشان نيستند. عمر او دارد مى‌گذرد و سرمايه او رو به نابودى است و چيزى نيز به دست نياورده و اصلًا به فكر هم نيست. خدا عاقبت همه ما را ختم به خير كند.

٤٦- عبادت همراه با تفكر

يا اباذَرْ! رَكْعَتانِ مُقْتَصِدَتانِ فى تَفَكُّرٍ خَيْرٌ مِنْ قِيامِ لَيْلَةِ وَالْقَلْبُ ساهٍ.

اى اباذر! دو ركعت نماز با تفكر بهتر است از اينكه شب

[١]- ملحقات مفاتيح الجنان/ ٥٧٥.