پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٠
چه بوده است فَيَقُولُون بِما نُحاسِبْ فَوَاللهِ ما مَلْكِنا حَتّى نَجُورَ وَ نَعْدِلَ مىگويند چرا حساب پس بدهيم بخدا قسم ما چيزى نداشتيم كه به جور يا به عدالت عمل كنيم دستمان در دنيا خالى بوده وَ لا أُفيضُ عَلَيْنا وَ نَقْبِضُ وَ نَبْسِطُ و به ما چيزى افاضه نشده تا اينكه بخواهيم قبض كنيم يا دستمان را باز كنيم وَ كُنّا عَبَدْنا رَبَّنا حَتّى أَتانا الْيَقينُ و ما در دنيا خدا را پرستش مىكرديم و مشغول عبادت او بوديم تا اينكه مرگ رسيد. در نسخه ديگر حَتّى دَعانا فَأَجِبْنا آمده يعنى خدا را عبادت مىكرديم تا اينكه ما را دعوت كرد و ما هم اجابت كرديم.
يا اباذَرْ! انَّ الدُّنْيا مَشْغَلَةٌ لِلْقَلْبِ وَ الْبَدَنِ (لِلْقُلُوبِ وَالْابْدانِ)، «اى اباذر دنيا موجب سرگرمى است و دلها و بدنها را به خود جذب مىكند».
فَانَّ اللهَ تَبارَكَ وَ تَعالى سائِلَنا عَمّا نَعمْنا فى حَلالِهِ فَكَيْفَ بِما نَعمْنا فى حَرامِهِ خدا درباره آنچه كه از حلال متنعم شدهايم از ما سؤال مىكند كه از كجا آوردى و در چه راهى خرج كردى پس وضع ما چگونه است اگر نعمتهاى خدا را در حرام مصرف كنيم.
٣٥- دعايى در حق دوستان
يا اباذَرْ! انّى قَدْ دَعَوْتُ اللهَ جَلَّ جَلالُهُ انْ يجْعَلْ رِزْقَ