پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٠١
بود. جريان را فهميدم و مسأله فكرى من هم حل شد و فهميدم كه مدت ١٨ سال است كه مُلَبِّس به لباس مقدس روحانيت شدهام. يعنى بعد از اينكه اين لباس را به تن كرديد، از شما ديگر توقع اين حرفها نيست برادران اين براى ما درس است و حواسمان را بايد جمع كنيم.
٣٠- خير بندگان
يا اباذَرْ! انَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ اذا ارادَ بِعَبْدٍ خَيْراً فَقَّهُهُ فِى الدّينِ وَ زَهَّدَهُ فِى الدُّنْيا وَ بَصَّرَهُ بِعُيُوبِ نَفْسِهِ.
اى اباذر! اگر خدا بخواهد به بندهاى خير برساند، او را نسبت به دينش آگاه مىكند تا وظائف دينىاش را بفهمد و ديگر اينكه به دنيا محبت نداشته باشد و سوم اينكه او را نسبت به عيبهاى خودش بصير و آگاه مىكند.
يا اباذَرْ! ما زَهِدَ عَبْدٌ فِى الدُّنْيا الّاّ أَثْبَتَ اللهُ الْحِكْمَةَ فى قَلْبِهِ وَ أَنْطَقَ بِها لِسانَهُ وَ بَصَّرَهُ عُيُوبُ الدُّنْيا دائُها وَ دَوائُها وَ أَخْرَجَهُ مِنْها سالِماً الى دارِ الْاسْلام.
اى اباذر! هيچ بندهاى نيست كه زاهد باشد و دلش متوجه دنيا نباشد مگر اينكه خدا حكمت را در قلبش قرار مىدهد و از زيانش هم جارى مىكند و او را نسبت به عيبهاى دنيا بينا مىكند كه هم مرض ها را