لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٧ - ناخن گرفتن در روز جمعه

ناخنها و شارب بگيرد و در وقت گرفتن اين دعا را بخواند كه ترجمه‌اش اينست كه ناخن مى‌گيرم بياورى نام حق سبحانه و تعالى و بعون الهى و بر سنت محمد و آل محمد كه رحمتهاى الهى بر ايشان باد و هر گاه چنين كند نريزد از او ريزه ناخنى يا ريزه مويى مگر آن كه حق سبحانه و تعالى بنويسد از جهت او بعدد هر ريزه يك بنده آزاد كردن و بيمار نشود مگر به بيمارى اجلى كه مقدر شده است كه در آن اجل بميرد.

و ظاهر اين اخبار اينست كه خود بگيرد و دور نيست كه اگر دلاك شارب او را بگيرد و او دعا بخواند همان ثواب داشته باشد و ليكن اولى آنست كه خود آينه بردارد و چون روى خود را در آن به بيند اين دعا بخواند كه در چهار صد كلمه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه است كه‌

الحمد للّه الّذى خلقنى فاحسن خلقى و صورني فاحسن صورتى و زان منى ما شان من غيرى و اكرمنى بالإسلام‌

يعنى جميع ثناها و كمالات مخصوص ذات مقدس خداونديست كه همه كمالات او راست و از اوست، آن خداوندى كه مرا آفريده است و خلق و اندام مرا صحيح گردانيده است و صورت داده است مرا و صورت مرا نيكو گردانيده است و زينت داده است مرا آن چه در ديگران بى‌زينت گردانيده است به آن كه جمعى را معيوب آفريده است و مرا غير معيوب، و گرامى داشته است مرا با سلام كه مسلمانم به هدايت او و فرمودند كه مى‌بايد كه از جهت برادران مؤمن خود را زينت كنيد وقتى كه برادرى به نزد شما آيد چنانكه رعايت غريبان مى‌كنيد رعايت برادران مؤمن بكنيد چنانكه بحسب متعارف اين كس بى‌دستار و ميان بند و چاقشور و امثال اينها به نزد اهل دينا نمى‌رود و از خانه نيز بى‌اينها بيرون نمى‌آيد از جهت ايشان برادر مؤمن نيز اين رعايتها بكنيد تا سبب خفت اينها نباشد.