لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٨ - توبه قبل از مرگ

مرگش به يك هفته حق سبحانه و تعالى توبه او را قبول مى‌فرمايد پس فرمودند كه يك هفته بسيار است هر كه توبه كند پيش از مردن به يك روز الخ و ظاهرا از نساخ افتاده باشد و در نسخهاى غير اين موضع و او و من تاب نيست و در اينجا نسخ مختلف است اكثر دارد و معنى متغير مى‌شود زيرا كه اگر و او باشد محمول بر افضليت است بترتيب مذكور يعنى توبه كامل آنست كه بعد از توبه يك سال تدارك كند و اقلا يك ماه و اقلا يك هفته و اقلا يك روز و اقل اقل يك ساعت تدارك كند اگر چه به وصيت باشد كه حقوق خدا و خلق را از گردن خود بيندازد.

و بنا بر نسخه كه و او نباشد دو احتمال دارد يكى آن چه مذكور شد و ديگر آن كه حكمهاى سابق منسوخ شده باشد بلا حق يا بعنوان تفويض و يا به عنوانى كه جبرئيل مرتبه مرتبه چنين فرموده باشد و حضرت از جانب او يا با الهام يا تلقين روح القدس فرموده باشند و ظاهرا اول صحيح‌تر است و اللَّه تعالى يعلم. و غرض صدوق از ذكر اين حديث در اينجا آنست كه تلقين كنند محتضر را به توبه كه اهم چيزهاست و نيكو متفطن شده است و اكثر غافل شده‌اند از اين معنى. و حديث ابن وهب گذشت، و حديث عكرمه مى‌آيد و دلالت بر توبه دارد.

و در حسن كالصحيح از بكير بن اعين از حضرت امام محمد باقر يا حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليهما منقولست كه حضرت آدم صلوات اللَّه عليه مناجات كرد كه خداوندا شيطان را بر من مسلط كرده‌اى و او را در رگ و ريشه بنى آدم راه داده‌اى در برابر آن از جهت من و فرزندانم چيزى مقرر ساز حق سبحانه و تعالى فرمود كه اى آدم از جهت تو اين را مقرر ساختم كه فرزندان تو هر يك كه اراده گناهى بكنند ملائكه بر ايشان آن را ننويسند و اگر به جا آورند آن را يكى بنويسند و هر كه از فرزندان تو اراده عمل خيرى بكنند اگر آن را به جا نياوردند يك حسنه در نامه عمل ايشان بنويسند و اگر به جا آورند يكى را