لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٢٩ - حقوق مؤمن بر مؤمن

منقول است كه فرمودند كه حق مسلمان بر مسلمان آنست كه او سير نباشد و برادرش گرسنه باشد، و او سيراب نشود و برادرش تشنه باشد، و پوشيده نباشد و برادر مؤمنش برهنه باشد پس چه عظيم است حق مسلمان بر برادر مسلمانش و حضرت فرمودند كه دوست دار از جهت برادر مسلمان آن چه دوست مى‌دارى از جهت خودت، و اگر احتياجى داشته باشى از او سؤال كن، و اگر او سؤال كند بده، و از خوبى به او دل گير مشو و او نيز ملال نگيرد از خوبى كردن با تو، و ياور او باش كه او معين و ياور تست، و اگر غايب شود حفظ او كن در غيبتش يعنى حرف بد او را مشنو، و اعانت بازماندگان او بكن، و اگر از سفر بيايد به زيارت او برو و تعظيم و اكرام او بكن كه او از تست و تو از اويى پس اگر از تو آزرده باشد از او جدا مشو تا آزردگى را از خاطرش بيرون كنى، و اگر به او خوبى برسد حمد الهى بكن، و اگر مبتلا شود به بلائى مددش كن، و اگر در سختى گرفتار شود او را يارى كن، و اگر شخصى به برادر مؤمنش بگويد اف دوستى را قطع كرده است و اگر به برادرش بگويد كه دشمن منى يكى از اين دو كافرند زيرا كه اگر راست گفته است آن كه دشمن است در حكم كافر است، و اگر دروغ گفته است اين كافر شده است كه افترا بر او بسته است، و اگر او را تهمتى زند ايمان در دل او گداخته مى‌شود چنانكه نمك در آب مى‌گدازد.

و راوى گفت كه شخصى از آن حضرت نقل كرد كه فرمودند كه نور مؤمن روشنى مى‌دهد اهل آسمان را چنانكه ستاره‌هاى آسمان روشنايى مى‌دهند اهل زمين را و حضرت فرمودند كه مؤمن دوست حق سبحانه و تعالى است و خدا او را ياور است و هر چه چيز اوست پيش او مى‌آورد و مؤمن نمى‌گويد بر حق سبحانه و تعالى مگر آن چه را حق است و از غير او نمى‌ترسد و امثال اين اخبار زياده از حد و حصر است و بعد از اين نيز خواهد آمد إن شاء اللَّه تعالى.