لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٨٦ - شانه كردن مو نزد هر نمازى

خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ[١] قال من ذلك التمشّط عند كلّ صلاة)

روايت كرده است كلينى در حسن كالصحيح از عبد اللَّه بن مغيره كه از ابو الحسن صلوات اللَّه عليه سؤال كردند از تفسير اين آيه كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه زينت خود را برداريد و خود را مزين سازيد نزد هر مسجدى حضرت فرمودند كه از آن جمله است شانه كردن نزد هر نمازى.

و صدوق در قوى كالصحيح روايت كرده است از عبد الرحمن بن حجاج از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه در تفسير اين آيه حضرت فرمودند كه شانه است به درستى كه شانه كردن روزى را فراخ مى‌گرداند و مو را نيكو مى‌سازد و حاجتى كه دارد زود بر آورده مى‌شود، و آب پشت كه منى است زياده مى‌شود و بلغم را قطع مى‌كند.

پس ممكن است كه مراد از مسجد در آيه نماز باشد چون مشتمل است نماز بر سجده به آن كه مصدر ميمى باشد، يا مراد اين باشد كه هر بار كه بمسجد رويد شانه بكنيد و هر زينتى كه از شارع بما رسيده است در آيه داخل است مثل مسواك كردن، و جامهاى پاكيزه پوشيدن، و بوى خوش كردن، و در جمعه‌ها و عيدها جامهاى نفيس پوشيدن و ساير چيزهائى كه خواهد آمد.

و ممكن است كه هميشه در وقت نماز سنت باشد جامهاى نفيس پوشيدن و در نمازهاى حاجت وارد شده است كه جامهاى گنده به پوشد آن مستثنى باشد چنانكه كلينى و صدوق در حديث معتبر كالصحيح از ابو بصير و محمد بن مسلم روايت كرده‌اند كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند كه جامهاى پاكيزه غم و اندوه را

[١] آيه ٢٩ سورة- الاعراف.