لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٢ - فايده حنا و نوره

فرمودند كه سزاوار نيست زن را كه خود را زينت نكند بلكه مستحب است كه زينت كند اگر همه گردن بندى در گردن داشته باشد و سزاوار نيست او را كه ترك كند رنگ دستش را اگر چه حنا بر دست بمالد اندكى هر چند زن سال دار باشد.

و روايات صحيحه در اين باب وارد شده است كه إن شاء اللَّه در كتاب نكاح مذكور خواهد شد.

(و قال ابو جعفر الباقر صلوات اللَّه عليه انّ الاظافير اذا اصابتها النّورة غيّرتها حتّى انّها تشبه اظافير الموتى فلا بأس بتغيّرها)

روايت كرده است كلينى بسند قوى از حكم بن عتيبه كه ديدم حضرت امام محمد باقر را صلوات اللَّه عليه كه حنا بر داشتند و بر ناخنهاى خود گذاشتند پس حضرت فرمودند كه اى حكم چه مى‌گويى در رنگ كردن ناخن پس من گفتم چه مى‌توانم گفت و حال آن كه مى‌كنى و فعل تو حجت است پيش ما جوانان اين كار مى‌كنند پس حضرت فرمودند كه اى حكم هر گاه نوره به ناخنها رسيد آن را متغير مى‌سازد و شبيه مى‌شود به ناخنهاى مرده‌ها پس آن را تغيير ده به حنا تا بد نمودن آن زايل شود.

(و قد خضب الائمّة صلوات اللَّه عليهم بالوسمة)

و بتحقيق كه ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم خضاب كرده‌اند به وسمه در احاديث صحيحه و كالصحيحه وارد است كه حضرت امام حسين صلوات اللَّه عليه و حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه خضاب به وسمه مى‌فرموده‌اند.

و در حديث صحيح و كالصحيح وارد شده است كه حضرت امام محمد باقر زنى داشتند كه خاطر او را مى‌خواستند و آن زن مبالغه مى‌نمود در خضاب حضرت و حضرت از جهت او محاسن مبارك را به وسمه سياه مى‌كردند.

و در حديث صحيح و حسن كالصحيح از معاوية بن عمار منقولست كه‌