لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٧١ - هر گاه داخل شوى در قبرستان پس بگو

است كه از احترام ميت راه رفتن مستثنى باشد يا جمع كنند به آن كه اگر بقصد زيارت قبور باشد خوب باشد و اگر عبث باشد بد باشد يا راه رفتن ضرر نداشته باشد صلحا و اتقيا را.

چنانكه منقولست در حديث كالصحيح كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال نمودند كه مؤمن را ضغطه قبر مى‌رسد حضرت فرمودند كه هيهات مؤمنان را از اين عذابها چيزى نمى‌رسد و اللَّه كه زمينى كه مؤمن بر آن راه مى‌رود فخر مى‌كند بر زمينى كه بر آن راه نرفته باشد و مى‌گويد كه مؤمن بر من راه رفته است و زمينى كه قبر مؤمن است به مؤمن مى‌گويد كه من ترا دوست مى‌داشتم در وقتى كه بر پشت من راه مى‌رفتى الحال كه داخل من شدى خواهى ديد كه با تو چه خواهم كرد پس قبر او را فراخ كنند آن مقدار كه چشم كار كند و جمعى گفته‌اند كه سنت است كه چون به قبرستان روند پاها را برهنه كنند از جهت احترام مؤمنين موتى و از جهت شكستگى كه اين كسرا حاصل مى‌شود و اين نيز وجهى است در جمع بين الاخبار و اللَّه تعالى يعلم.

(و روى محمّد بن مسلم انّه قال قلت لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه الموتى نزورهم فقال نعم قلت فيعلمون بنا اذا اتيناهم فقال اى و اللَّه انّهم ليعلمون بكم و يفرحون بكم و يستانسون إليكم قال قلت فاىّ شى‌ء نقول اذا اتيناهم قال قل اللَّهمّ جاف الارض عن جنوبهم و صاعد إليك ارواحهم و لقّهم منك رضوانا و اسكن إليهم من رحمتك ما تصل به وحدتهم و تونس به وحشتهم انّك على كلّ شي‌ء قدير)

و كالصحيح بل الصحيح چنانكه علامه گفته است محمد بن مسلم گفت كه عرض نمودم به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه ما به زيارت اموات برويم حضرت فرمودند كه بلى گفتم ايشان مى‌دانند كه ما نزد ايشان رفته‌ايم حضرت‌