لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٣٤ - از پرسش و صبر فرمودن همين بس است كه صاحب مصيبت ترا به بيند

اخلاص كلمه‌ لا اله الّا اللَّه‌ بگويد البته داخل بهشت شود و اخلاص آنست كه اين كلمه او را از محرمات الهى باز دارد و احاديث فضل اين كلمه زياده از آنست كه حصر توان كرد.

ديگر از آن سه چيز رحمت الهى است كه بر همه كس واجبست كه اميدوار رحمت او باشند بلكه از جمله گناهان كبيره است نااميدى از رحمت الهى تا آن كه فرموده است كه نااميد از رحمت الهى نيستند مگر كافران.

سيم شفاعت حضرت سيد المرسلين ٦ و ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم و جزو اخير را ذكر نكرده‌اند از جهت ظهور و عدم اغترار شيعيان كه مغرور نشوند و آيات و احاديث شفاعت را حصر نمى‌توان كردن پس يكى از اينها كه شفاعت ائمه معصومين است يا هر يك از اينها از او فوت نخواهد شد اگر حق سبحانه و تعالى خواهد و اگر نيز بنا بر اين فرمودند كه رجا غالب نشود به مرتبه كه مرتكب معاصى شوند باين اميدوارى چنانكه حق سبحانه و تعالى هر جا آيه رحمتى فرستاده است عقيب آن آيه غضبى بيان فرموده است و بر عكس تابنده در ميان خوف و رجا باشد.

و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه هر كه شما را داند كه شيعه‌اند و دوست دارد يا بواسطه تشيع دوست دارد داخل بهشت مى‌شود اگر چه شيعه نباشد و چنين كسى ظاهرش آنست كه مستضعف است و گذشت كه احاديث بسيار هست كه اميدوارى هست در ايشان كه بفضل الهى نجات يابند.

و در حديث صحيح و كالصحيح از على بن مهزيار منقول است كه شخصى عرضه به خدمت حضرت امام محمد تقى صلوات اللَّه عليه فرستاد كه از مردن فرزندم بسيار غم دارم حضرت نوشتند كه نمى‌دانى كه حق سبحانه و تعالى‌