لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٢٨ - تعزيه قبل و بعد از دفن
تعالى در روز قيامت غمهاى او را زايل كند و چون از قبر بيرون آيد خوشحال باشد و احاديث صحيحه در اين باب بسيار است.
[تعزيه قبل و بعد از دفن]
(و روى هشام[١] بن الحكم انّه قال رأيت موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما يعزّى قبل الدّفن و بعده)
و بهشت سند صحيح از هشام منقولست كه گفت ديدم حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه را كه تعزيه مىفرمودند پيش از دفن و بعد از دفن به مواعظ و نصايح و غير آن و اين عبارت دو احتمال دارد يكى آن كه گاهى پيش از دفن پرسش مىفرمودند و گاهى بعد از دفن و احتمال ديگر آن كه هميشه هر دو را بفعل مىآوردند و اين اظهر است از عبارت.
(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه التّعزية الواجبة بعد الدّفن)
و در قوى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه تعزيه و پرسش واجب يعنى سنت مؤكد بعد از دفن است يعنى اين اهم است چون گذشت كه هر دو خوبست.
و در حسن كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه وارد است كه فرمودند كه تعزيه و تسليه و صبر فرمودن اهل مصيبت بعد از آنست كه ميت را دفن كنند.
و در موثق كالصحيح و قوى كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه وارد است كه فرمودند كه تعزيه نيست الا نزد قبر و مىبايد كه برگردند و در آنجا نه نايستند مبادا ميت ايشان را عذاب كنند و ايشان آواز او را بشنوند و باعث زيادتى غم ايشان شود.
[١] عن هشام. خ.