لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٥ - نماز مكن بر جنازه در كفش عجمى يعنى در نعل عربى كه پشت پا را نمىپوشاند خوبست

[نماز مكن بر جنازه در كفش عجمى يعنى در نعل عربى كه پشت پا را نمى‌پوشاند خوبست‌]

(و قال ابى رضى اللَّه عنه فى رسالته إليّ لا تصلّ على الجنازة بنعل حذو و لا تجعل ميتين على جنازة و قال اذا صلّى رجلان على جنازة قام احدهما خلف الامام و لم يقم بيمينه و قال اذا اجتمع جنازة رجل و امرأة و غلام و مملوك فقدّم المرأة إلى القبلة و اجعل المملوك بعدها و اجعل الغلام بعد المملوك و اجعل الرّجل بعد الغلام ممّا يلى الامام و يقف الامام خلف الرّجل فيصلّى عليهم جميعا صلاة واحدة)

و پدرم كه حق سبحانه و تعالى از او خوشنود باشد در رساله كه بمن نوشته بود ذكر كرده بود كه نماز مكن بر جنازه در كفش عجمى يعنى در نعل عربى كه پشت پا را نمى‌پوشاند خوبست.

و در حديث كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد شده است كه با كفش عجمى نماز نكنند و باكى نيست موزه پوشيدن و با موزه نماز جنازه كردن و اكثر علما گفته‌اند پا برهنه بهتر است تا سبب خشوع شود و دعاى او مستجاب گردد و دو ميت را در يك تابوت مگذار.

و در مكاتبه صحيحه صفار واقع است كه نوشتم به خدمت حضرت امام حسن عسكرى صلوات اللَّه عليه كه آيا جايز است دو ميت را در يك جنازه بردارند در جائى كه ضرور شود و مردم نباشند و مرد و زن را در يك تابوت بر مى‌توان داشتن و يك نماز بر هر دو كردن حضرت فرمودند كه مرد و زن را در يك تابوت بر نمى‌توان داشت.

و اين حديث اشعارى دارد كه اگر ضرورت نباشد نتوان كرد و اگر چه در كلام سايل است اما تقرير حضرت حجت است و ظاهرا حديثى به او رسيده باشد كه مكروهست.

و اين حديث دلالت مى‌كند كه كراهت مرد و زن بيشتر باشد و احوط آنست كه‌