لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨١ - طفل هر گاه نماز را بفهمد و تميز داشته باشد بر او نماز مىخوانند

آن حضرت يا يكى از شيعيان آن حضرت صلوات اللَّه عليه حضرت به او فرمودند كه كجا مى‌روى آن شخص گفت از جنازه اين منافق مى‌گريزم كه مبادا حاضر باشم و نماز بايد كرد پس حضرت امام حسين سلام اللَّه عليه فرمودند كه پهلوى من بايست هر چه بشنوى كه من مى‌گويم تو همان را بگو پس حضرت دستها برداشتند و دلالت مى‌كند كه در تكبير چهارم دست برداشتن خوب باشد و گفتند خداوندا خوار گردان اين بنده را در ميان بندگانت و در همه شهرهاى خودت، خداوندا او را آتش افروز جهنم گردان به سخت‌ترين آتشى در گرمى، خداوندا بچشان او را گرمى عذاب را و ظاهرا سهوى در اينجا از كتاب شده است. و آن چه در كلينى و تهذيب و ساير ادعيه است باين عنوانست كه: اللَّهمّ اصله حرّ نارك اللَّهمّ اذقه اشدّ عذابك‌ به درستى كه او دوستى مى‌كرد با دشمنان تو و دشمنى مى‌كرد با دوستان تو و دشمن بود اهل بيت پيغمبر ترا صلوات اللَّه عليهم.

و احاديث صحيحه وارد شده است كه اين آيه در شأن ناصبى است كه عداوت اهل بيت داشته باشد: عاملة ناصبة تصلى نارا حامية يعنى عبادت مى‌كند و دشمنى با اهل بيت رسول من دارد آتش افروز آتشى خواهد بود كه گرمى او را تصور نتوان كرد.

و در احاديث متواتره وارد شده است كه اگر جميع پيغمبران و جميع اوصياء پيغمبران و جميع ملائكه مقربان شفاعت كنند يك ناصبى را حق سبحانه و تعالى شفاعت هيچ يك را قبول نخواهد كرد و اين سخن بر تقدير فرض محال است.

و در احاديث متواتره وارد شده است كه دشمنان اهل البيت بوى بهشت نمى‌شوند. و در احاديث بسيار وارد شده است كه ناصبى نماز كند يا زنا كند