لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٦٦ - طفل هر گاه نماز را بفهمد و تميز داشته باشد بر او نماز مىخوانند

نمى‌كنند و اگر استخوان بى‌گوشت باشد بر آن نماز مى‌كنند و علماء حمل كرده‌اند بر آن كه همه استخوانها باشد چنانكه ظاهر صحيحه على بن جعفر و صحيحه خالد است يا استخوان سينه فقط باشد چون سينه حكم كل دارد.

و كلينى بعد از اين حديث ذكر كرده است كه‌ قال و روى‌ الخ. و ظاهرا كلام بزنطى باشد كه اين حديث را از او روايت كرده است از جميل از محمد بن مسلم و محتمل است كه از كلام جميل باشد و على اى حال خوبست و ترجمه‌اش اينست كه گفت كه روايتى وارد شده است كه نماز بر سر ميت نمى‌بايد كرد هر گاه از بدن جدا شده باشد يعنى واجب نيست اگر حديث سابق را بحال خود گذاريم و اگر آن حديث را تاويل كنيم كه عضو تمام سينه و دل است اين حديث را بحال خود مى‌بايد گذاشتن و اللَّه تعالى يعلم.

و مؤيد اين خبر است حديث موثق از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه نماز نمى‌بايد كرد بر عضوى از اعضا به تنهايى مثل پا و سر و دست و اگر بدن تنها باشد نماز مى‌بايد كرد هر چند سر و دست و پا نداشته باشد و از اين حديث ظاهر مى‌شود كه دست دخل ندارد.

[طفل هر گاه نماز را بفهمد و تميز داشته باشد بر او نماز مى‌خوانند]

(و روى زرارة و عبيد اللَّه بن عليّ الحلبيّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه سئل عن الصّلاة على الصّبىّ متى يصلّى عليه فقال اذا عقل الصّلاة قلت‌[١] متى تجب الصّلاة عليه قال اذا كان ابن ستّ سنين و الصّيام اذا اطاقه)

و به اسانيد صحيحه از زراره و عبيد اللَّه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقول است كه از آن حضرت پرسيدند از نماز بر طفل كه چه وقت نماز بر او مى‌كنند حضرت فرمودند كه هر

[١] فقلت. خ.