لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٤٣ - كسى كه تكبير گفته باشد بر جنازه يك تكبير يا دو تكبير و جنازه ديگر با او بياورند

هر منقبتى يك مرتبه نماز بر او گذارد پس ممكن است كه حضرت سيد المرسلين ٦ نيز بر حمزه چهارده نماز گذارده باشند بواسطه چهارده منقبى كه حضرت داند و ما ندانيم و در حديث عمرو بن شمر از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه منقول است و در سهل مثل حديث حلبى كه حضرت فرمودند كه او بدرى بود.

اما در حديث موثق عمار ساباطى و حديث موثق يونس بن يعقوب از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد است كه تا ميت را دفن نكرده باشند نماز بر او مى‌تواند كرد كسى كه نماز بر او نكرده باشد هر چند ديگران نماز كرده باشند بر او، بنا بر اين احاديث نهى را حمل بر كراهت كرده‌اند و ظاهرا محمول بر تقيه باشد چون مذهب اكثر عامه كراهتست و بعضى بر حرمتند و راوى دو خبر نهى نيز از اهل سنتند پس اگر امام باشد اعاده او خوبست و غير او اگر كسى نماز نكرده باشد كردن خوب است و اگر كرده باشد بهتر نكردنست اگر بكند گناه ندارد و اللَّه تعالى يعلم.

[كسى كه تكبير گفته باشد بر جنازه يك تكبير يا دو تكبير و جنازه ديگر با او بياورند]

(و من كبّر على جنازة تكبيرة او تكبيرتين فوضعت جنازة اخرى معها فان شاء كبّر الان عليهما خمس تكبيرات و ان شاء فرغ من الاولى و استانف الصّلاة على الثّانية)

و كسى كه تكبير گفته باشد بر جنازه يك تكبير يا دو تكبير و جنازه ديگر با او بياورند پس اگر خواهد الحال پنج تكبير بر هر دو بگويد يعنى نماز اول را قطع كند و اگر خواهد نماز اول را تمام كند و نماز ديگر از سر گيرد بر ميت دويم و اين حكم مسندش صحيحه على بن جعفر است كه روايت كرده است از برادرش موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما كه گفت از آن حضرت سؤال كردم از قومى كه يك تكبير يا دو تكبير بر جنازه گفته باشند كه جنازه ديگر بياورند چه كنند حضرت فرمودند كه اگر خواهند