لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٠ - نماز بر آدم ع

رسول اللَّه سوار نمى‌شويد حضرت فرمودند كه مرا خوش نمى‌آيد كه سوار شوم و ملائكه پياده باشند و حضرت سوار نشدند حضرت سيد المرسلين جمعى را ديدند كه سوار شده‌اند حضرت فرمودند كه شرم ندارند اين جماعت كه برادر مؤمن ايشان در اين حال باشد و ايشان سوار باشند يعنى مى‌بايد كه پياده باشند و از تشييع و تربيع و غير آن بهره‌مند شوند با آن كه در سوارى تكبرى هست و در پياده رفتن تواضع، اينها در صورتى است كه قدرت داشته باشد و با مانع كراهت ندارد بى‌دغدغه.

[نماز بر آدم ع‌]

(و روى عبد اللَّه بن سنان عن الصّادق صلوات اللَّه عليه انّه قال لمّا مات آدم صلوات اللَّه عليه فبلغ‌[١] إلى الصّلاة عليه فقال هبة اللَّه لجبرئيل ٧ تقدّم يا رسول اللَّه فصلّ على نبىّ اللَّه فقال جبرئيل انّ اللَّه عزّ و جلّ أمرنا بالسّجود لأبيك فلسنا نتقدّم ابرار ولده و أنت من ابرّهم فتقدّم فكبّر عليه خمسا عدّة الصّلوات الّتى فرضها اللَّه عزّ و جلّ على أمّة محمّد ٦ و هى السّنّة الجارية فى ولده إلى يوم القيمة)

و بسند صحيح از عبد اللَّه منقولست كه حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون حضرت آدم فوت شدند و تجهيز و تكفين او كردند و وقت نماز رسيد حضرت هبة اللَّه شيث به حضرت جبرئيل گفتند كه پيش بايست و نماز كن بر رسول اللَّه آدم پس جبرئيل گفته كه حق سبحانه و تعالى ما را امر كرده كه سجده كنيم از جهت پدرت تعظيما له پس ما هرگز تقدم نمى‌كنيم بر نيكوكاران فرزندان او و تو از نيكوكارترين ايشانى پس حضرت شيث پيش ايستاد و پنج تكبير بر آدم گفت بعدد نمازهايى كه حق سبحانه و تعالى واجب ساخته است بر

[١] فبلغ الامر. خ.