لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٠ - هر كه از عقب جنازه برود حق سبحانه و تعالى از جهت او چهار حصه از ثواب بنويسد

مى‌شوند كه فلان كس ما مرد فلانى آمد ما نيز برويم تا تلافى بكنيم يا ما مى‌رويم تا آنها نيز بيايند همه اينها را مى‌كنند و ضايع مى‌كنند كه ثوابى نداشته باشند.

و محتمل است كه تفضل الهى اين ثوابها را بى‌نيت نيز بدهد نيز بدهد پس اگر با نيت باشد بقدر نيت مضاعف مى‌شود و حسرت ابدى بر ترك آن خواهد بود حق سبحانه و تعالى همه را از خواب غفلت بيدار كند تا هر يك را در هر حركت و سكونى عبرتها باشد بجاه محمد و آله الطاهرين.

(و قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه من مشى مع جنازة حتّى يصلّى عليها ثمّ رجع كان له قيراط و اذا مشى معها حتّى يدفن كان له قيراطان و القيراط مثل‌[١] احد)

و بسند قوى كالصحيح بل الصحيح عندى از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقولست كه هر كه با جنازه پياده برود تا نماز بر او كند و برگردد او را يك قيراط اجر است و اگر پياده برود تا دفن كنند او را دو قيراط ثوابست كه قيراطى مثل كوه احد است.

و بحسب ظاهر منافاتى با حديث سابق ندارد و در واقع منافات ندارد از چند وجه يكى آن كه حضرت بيان دو كار او را فرمودند يكى رفتن و دويم انتظار با آن كه حتى يصلى را به مجهول نيز مى‌توان خواند و ثواب صلاة را بظهور گذاشتند و تعزيه را بيان نفرمودند و ثواب اين دو چيز كه در نظر مردم كم بود بيان فرمودند.

وجهى ديگر آن كه غرض بيان اينست در اين حديث كه انتظار كشيدن تا دفن ثوابش مثل آمدن و نماز كردنست چنانكه اكثر نماز را كه مى‌كنند برمى‌گردند به توهم آن كه ثواب همين است و بفعل آمد حضرت مى‌فرمايند كه مثل‌

[١] مثل جبل. خ.