لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦ - از آداب آنست كه آدمى فرزند خود را با خود به حمام نبرد

امير المؤمنين صلوات اللَّه عليهما مدح حمام كرده‌اند نه مذمت و فى الحقيقه حمام بدى ندارد اگر جماعتى در حمام بد كنند هم چنان كه در مساجد نيز كه جمع مى‌شوند اكثر مردمان خبث و غيبت مى‌كنند مسجد بد نمى‌شود آن جماعت بد مى‌كنند پس ظاهر مى‌شود كه دو حديثى كه صدوق روايت كرده است بر تقدير صحت از روى تقيه وارد شده است و اللَّه تعالى يعلم.

[از آداب آنست كه آدمى فرزند خود را با خود به حمام نبرد]

(و من الآداب ان لا يدخل الرّجل ولده معه الحمّام فينظر إلى عورته)

و از جمله آداب مستحبه آنست كه آدمى فرزند خود را با خود به حمام نبرد كه مبادا نظرش به عورت او افتد يعنى مبادا فرزند به نادانى نظر به عورت پدر كند يا پدر از روى غفلت نظرش به عورت فرزند افتد. بعد از اين خواهد آمد در وصيت كبيره رسول اللَّه ٦ كه از جمله حقوق پدر بر فرزند آنست كه با پدر به حمام نرود.

و كلينى از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه روايت كرده است كه حضرت فرمودند كه پدر با پسر خود به حمام نرود كه مبادا نظر به عورت او كند.

و در حديث ديگر از آن حضرت صلوات اللَّه عليه روايت كرده است كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه پدر با پسر به حمام نرود مبادا نظر به عورت او كند و حضرت فرمودند پدر و مادر نظر به عورت فرزند نمى‌توانند كرد و فرزند نظر به عورت پدر نمى‌تواند كرد و حضرت فرمودند كه رسول خدا ٦ لعنت كرده است آن كسى را كه در حمام نظر به عورت كسى كند كه لنگ نداشته باشد و آن كس را كه لنگ ندارد كه مردم نظر به عورت او كنند نيز لعنت كرده است.

پس ظاهر شد كه اين نهى به اعتبار اين بوده است كه بى‌لنگ به حمام مى‌رفته‌اند كه اگر هر دو لنگ داشته باشند كراهت ندارد و اگر چه بهتر آنست كه اگر